Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

GDPR για ιατρεία - Τι είναι και γιατί το ζητάμε από τους ασθενείς

Το GDPR (Γενικός Κανονισμός Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων) έχει μπει για τα καλά στις ζωές μας, και ο τομέας των ιδιωτικών παρόχων υγείας δε θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση.
Το νέο αυτό βήμα που πρέπει υποχρεωτικά να τηρείται πριν την εξέταση σε ένα ιδιωτικό ιατρείο, έχει προξενήσει την περιέργεια πολλών ασθενών, οι οποίοι πλέον, εκτός από τα βασικά στοιχεία επικοινωνίας τους, καλούνται να δώσουν ΑΔΤ/ΑΦΜ, υπογράφοντας τη συναίνεση προσωπικών δεδομένων.
Τι είναι όμως αυτή η φόρμα και γιατί πρέπει να υπογράφεται;
Στο Αρχείο Επεξεργασίας του GDPR καταγράφουμε διαδικασίες. Δεν χρειάζεται να παρέχεται στους ασθενείς. Ο ιατρός το τηρεί για δική του χρήση στο ιατρείο για την καλύτερη οργάνωσή του ή/και για τυχόν έλεγχο από Αρχές.
Σύμφωνα με τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών, ο ιατρός οφείλει να:
  1. Να τηρεί Αρχείο Επεξεργασίας για τα ευαίσθητα δεδομένα υγείας των ασθενών του.
  2. Να διαθέτει έντυπο ενημέρωσης και να λαμβάνει συναίνεση των ασθενών του εάν πρόκειται να κάνει χρήση δεδομένων και για άλλους σκοπούς πέραν της τήρησης ιατρικού αρχείου: Εάν τα προσωπικά δεδομένα των ασθενών πρόκειται να χρησιμοποιηθούν και για άλλους σκοπούς (π.χ. αποστολή μηνύματος για υπενθύμιση επανελέγχου, τηλεφωνική κλήση για ραντεβού, χρήση στοιχείων για κλινική έρευνα, παροχή στοιχείων ασθενών σε τρίτους για άλλους σκοπούς), τότε ο ιατρός οφείλει:α) να ενημερώσει με σαφήνεια τον ασθενή για την περαιτέρω χρήση των δεδομένων του και για το σκοπό αυτής καιβ) να μην προχωρήσει στην περαιτέρω χρήση τους αν δεν λάβει τη συναίνεση του ασθενούς για κάθε σκοπό ξεχωριστά.
  3. Να αναγνωρίζει και να σέβεται δικαιώματα των Ασθενών:3.1. Ο ασθενής, αναφορικά με τα προσωπικά του δεδομένα, έχει τα εξής δικαιώματα: α) Δικαίωμα πρόσβασης στα δεδομένα του: Το δικαίωμα να γνωρίζει αν τα δεδομένα του υφίστανται επεξεργασία, πώς και για ποιο σκοπό.β) Δικαίωμα διόρθωσης των δεδομένων του: Το δικαίωμα να ζητήσει διόρθωση των προσωπικών του δεδομένων αν αυτά είναι ανακριβή ή ελλιπή.

    γ) Δικαίωμα διαγραφής των δεδομένων του
    : Το δικαίωμα να ζητήσει διαγραφή ή κατάργηση των προσωπικών του δεδομένων υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Προσοχή: Εάν ο ασθενής ζητήσει διαγραφή των δεδομένων του κατά την περίοδο που ο ιατρός έχει νόμιμη υποχρέωση να τηρεί αρχείο (10ετία από την τελευταία επίσκεψη), ο ιατρός οφείλει να απαντήσει ότι δεν μπορεί να τα διαγράψει λόγω της νόμιμης υποχρέωσης διατήρησής τους στο αρχείο.

    δ) Δικαίωμα περιορισμού της επεξεργασίας των δεδομένων του
    : Το δικαίωμα να ζητάει τον περιορισμό της επεξεργασίας των προσωπικών του δεδομένων όταν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις.
    ε) Δικαίωμα στη φορητότητα των δεδομένων του: Το δικαίωμα του ασθενή να ζητήσει να αποσταλούν τα στοιχεία του σε τρίτο (π.χ. άλλο γιατρό).
  • 3.2 Όταν ένας ασθενής υποβάλλει ένα αίτημα ασκώντας κάποιο από τα παραπάνω δικαιώματα, ο ιατρός οφείλει να απαντήσει εντός 1 μηνός είτε ικανοποιώντας το δικαίωμα (π.χ. δίνοντας στον ασθενή αντίγραφο του ιατρικού φακέλου) είτε απορρίπτοντας αιτιολογημένα το αίτημα (π.χ. αρνούμενος αίτημα διαγραφής, λόγω του ότι ο νόμος υποχρεώνει τον ιατρό να το διατηρήσει για 10 χρόνια) είτε εξηγώντας τους λόγους καθυστέρησης. Σε περίπτωση καθυστέρησης οφείλει πάντως να απαντήσει θετικά ή αρνητικά εντός 3 μηνών από το αίτημα.
Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνεται ότι τα παραπάνω αφορούν αλλαγές που φέρνει ο νέος Κανονισμός στους ιατρούς που ούτως ή άλλως δεσμεύονται από τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας να διασφαλίζουν το ιατρικό απόρρητο και να προστατεύουν τα στοιχεία των ασθενών τους.

Πολλοί ιατροί, από άγνοια ή ακόμα και έλλειψη χρόνου, αποφεύγουν τη διαδικασία της φόρμας GDPR, μπερδεύοντας τους ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν διαφορετικής μεταχείρισης από τον κάθε ιδιώτη. Ωστόσο, η φύση του νέου αυτού κανονισμού είναι όπως καταλαβαίνει κανείς, καθαρά τυπική, και συντελείται κυρίως για νομικούς λόγους, μιας και τα προσωπικά στοιχεία των ασθενών ήταν και παραμένουν απόρρητα, ανεξαρτήτως κανονισμού.


Πηγές:

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2015

ΑΛΛΕΡΓΙΑ ΣΤΟ ΚΡΥΟ (ΚΝΙΔΩΣΗ ΕΚ ΨΥΧΟΥΣ)

Ένα επίκαιρο θέμα εν'όψει της έλευσης του κύματος ψύχους που επικρατεί αυτές τις μέρες στη χώρα μας, θα ήθελα να ενημερώσω τα ευαίσθητα άτομα στο κρύο για μία μορφή αλλεργικής αντίδρασης στις χαμηλές θερμοκρασίες, που αν δε ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, μπορεί να αποβεί και επικίνδυνη. Αναφέρομαι στην αλλεργία στο κρύο, ή αλλιώς κνίδωση εκ ψύχους (cold urticaria).
Πώς καταλαβαίνει κανείς αν έχει αλλεργία στο κρύο: Το άτομο εμφανίζει κνιδωτικούς πομφούς (δηλαδή το δέρμα του είναι κόκκινο και φουσκωμένο) και φαγούρα, στο σημείο επαφής με το κρύο. Επίσης, κάποιος μπορεί να καταλάβει ότι είναι ευαίσθητος στο κρύο, όταν πίνει παγωμένα ροφήματα και παρουσιάζει πρήξιμο στο στόμα, το φάρυγγα, τα χείλη, κλπ. Αυτό βέβαια είναι μία τοπική εκδήλωση της νόσου, αλλά όσο περισσότερο εκτίθεται το αλλεργικό άτομο, τόσο πιο μαζική είναι η έκκριση ισταμίνης και άλλων μεσολαβητών της αλλεργική φλεγμονής, με αποτέλεσμα την εμφάνιση αλλεργικού shock (πτώση πίεσης, λιποθυμία, ανακοπή). Αυτό μπορεί να συμβεί σε κολυμβητές, αθλητές χειμερινών σπορ (σκι, κλπ.), σε ναυαγούς, κ.ό.κ.

Δεν είναι πολύ συχνή πάθηση, αλλά αφορά το 3% όλων των κνιδώσεων και κατέχει την 3η θέση μεταξύ των φυσικών κνιδώσεων. Πιο πολύ επηρεάζει άτομα που ζουν σε χώρες μεγάλης διάρκειας του χειμώνα και διακρίνεται σε πρωτοπαθή και δευτεροπαθή. Η πιο συχνή είναι η επίκτητη ιδιοπαθής μορφή. Η διάγνωση συμπεραίνεται από το ιστορικό του ασθενούς και το ice test που πολλές φορές αποβαίνει θετικό, όχι σε όλες όμως - καμιά φορά απαιτείται ολική έκθεση στο ψύχος.

Το ice test είναι η τοποθέτηση παγωμένου αντικειμένου στο αντιβράχιο και η σε λίγα λεπτά θετική ή αρνητική ανταπόκριση του ασθενούς. Το αρνητικό αποτέλεσμα στο ice test, δεν αποκλείει τη νόσο, καθώς όπως προαναφέραμε έχει σημασία και το ιστορικό του ασθενούς αλλά και η πιο μαζική επαφή του με το κρύο.
Αυτά τα άτομα πρέπει να προσέχουν πολύ και το χειμώνα να λαμβάνουν όλες τις προφυλάξεις και φυσικά να έχουν φάρμακα μαζί τους όπως είναι τα αντιϊσταμινικά, η κορτιζόνη, κ.ά. Το καλοκαίρι θα πρέπει να προσέχουν τη θάλασσα, τα air-condition, τα παγωμένα ποτά, ενώ το χειμώνα καλό θα ήταν να μην ασχολούνται με σπορ όπως το σκι στο βουνό και το πατινάζ, και βέβαια να προσέχουν το ντύσιμό τους, ενώ σε ακραίες καταστάσεις, θα πρέπει πάντα να συνοδεύονται και από άλλα άτομα που να γνωρίζουν το πρόβλημά τους.

Εκτός βέβαια από την πρωτοπαθή νόσο έχουμε και τη δευτεροπαθή, που καλό είναι να τη διερευνήσουμε όσον αφορά την αιτία (λοιμώξεις, αιματολογικά νοσήματα, αυτοάνοσα, λήψη φαρμάκων, κλπ.).

Τέλος, όσο για τη διάρκεια της νόσου, αυτή δεν προσδιορίζεται επακριβώς - μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια, και εμφανίζεται σε μεγάλο ηλικιακό φάσμα, αλλά συνήθως αφορά νεαρά άτομα.

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Φθινοπωρινές αλλεργίες και παιδιά

Κάθε εποχή του χρόνου έχει τις ιδιαιτερότητές της όσον αφορά τις αλλεργίες.
Μιας και βρισκόμαστε πλέον λοιπόν στο φθινόπωρο, και επειδή αυτή την εποχή αρχίζουν και τα σχολεία, στο παρακάτω άρθρο θα μιλήσουμε για τις διάφορες μορφές αλλεργίας που παρουσιάζονται το φθινόπωρο, επιμένοντας σ'αυτές που αφορούν τα παιδιά και το σχολικό περιβάλλον. 

Αν και η κατ'εξοχήν εποχή ανθοφορίας είναι η άνοιξη, υπάρχουν φυτά που ανθίζουν το φθινόπωρο. Τέτοια είναι το γνωστό περδικάκι (parietaria), που ανθίζει άνοιξη και φθινόπωρο, όπως επίσης και η αρτεμησία (αψιθιά), το χρυσάνθεμο και άλλα της ίδιας οικογένειας. Από Νοέμβριο βέβαια ανθίζει και το κυπαρίσσι.

Επειδή όμως έχουμε πολλά είδη στην Ελλάδα (εγχώρια και εισαγώμενα), η ανθοφορία του κυπαρισσιού κρατάει μέχρι και την άνοιξη. Γι'αυτό μην απορήσετε αν φτερνίζεστε το φθινόπωρο, αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι πρόκειται για ιογενή λοίμωξη.

Το φθινόπωρο όμως, αρχίζουν και οι βροχές, οπότε κατά συνέπεια έχουμε αυξημένη υγρασία στο περιβάλλον, ενώ παρουσιάζεται και αύξηση των μυκήτων εντός και εκτός οικίας (π.χ. η μυρωδιά που έχει το χώμα μετά τη βροχή, συνήθως αποδίδεται στους μύκητες του εδάφους).

Βέβαια, μη ξεχνάμε ότι τώρα που αρχίζει και δροσίζει ο καιρός και κλείνουμε τα σπίτια μας, βάζουμε τα χαλιά μας, τις μοκέτες, κ.ό.κ - ίσως αργότερα ανάψουμε και τα καλοριφέρ - δημιουργούμε το καταλληλότερο περιβάλλον για την ανάπτυξη ακάρεων οικιακής σκόνης και μυκήτων εσωτερικού χώρου, δεδομένης και της υγρασίας που έχουμε στο σπίτι. 

Λαμβάνοντας υπ'όψιν λοιπόν και την έναρξη των σχολείων, θεωρείται απαραίτητο να επισημάνουμε το αναγκαίο του καλού καθαρισμού των χώρων και κατά συνέπεια και των σχολικών αιθουσών, ούτως ώστε να αποφύγουμε τα αλλεργιογόνα εξωτερικού και εσωτερικού χώρου.
Τέτοια είναι η σκόνη, τα διάφορα έντομα, οι κατσαρίδες ή ακόμη και τα μεγαλύτερα ζωάκια που εισέρχονται στο εσωτερικό του σχολείου με αποτέλεσμα το αυξημένο φορτίο αλλεργικών ουσιών που οδηγεί στην παρουσία κρίσεων αλλεργικού βρογχικού άσθματος στους ευαίσθητους μαθητές.

Σ'αυτό το σημείο θα πρέπει να κάνουμε και διαφορική διάγνωση, για να διαπιστώσουμε το αν το παιδί έχει αλλεργική ρινίτιδα ή άσθμα ή απλά πάσχει από το κοινό κρυολόγημα του φθινοπώρου, καθώς ως γνωστόν έχουμε αύξηση νοσηρότητος στις παιδικές λοιμώξεις.

Αν το παιδί έχει και πυρετό, τότε απομακρυνόμαστε από τις αλλεργίες, εκτός βέβαια αν υπάρχουν επιπλοκές (π.χ. ιγμορίτιδα, ωτίτιδα), οφειλόμενες στο μπούκωμα της μύτης.

Επιπλέον, καλό θα ήταν να τονιστεί πως επειδή τα παιδιά είναι μακριά από την επίβλεψη των γονέων κατά τη διάρκεια του σχολείου, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή, με ενημέρωση των υπευθύνων του σχολείου για όσα έχουν τροφικές ή άλλες σοβαρές αλλεργίες.

Οι αρμόδιοι θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι, ώστε σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης να γνωρίζουν τους τρόπους επείγουσας αντιμετώπισης, όπως είναι η χορήγηση αδρεναλίνης, κορτιζόνης, αντιϊσταμινικών, βρογχοδιασταλτικών, κλπ. (αφού βεβαίως και ο ιατρός που παρακολουθεί το παιδί έχει ενημερώσει για το πρόβλημα υγείας και τους τρόπους αντιμετώπισής του σε ανάλογες περιπτώσεις).

Προσοχή επίσης απαιτείται και στην άσκηση, από τα άτομα που πάσχουν από άσθμα ή αναφυλαξία σ'αυτήν (καθώς ειδικά η τελευταία μπορεί να αποβεί επικίνδυνη), ενώ τα αλλεργικά παιδιά καλό θα ήταν να αποφεύγουν τις έντονες μυρωδιές από τα χημικά υγρά, τη σκόνη της κιμωλίας ή την οσμή των μαρκαδόρων.

Γενικώς, ένας αλλεργικός μαθητής καλό θα ήταν να φέρει επάνω του ταυτότητα αλλεργικού ασθενούς έτσι ώστε σε οποιαδήποτε περίπτωση ανάγκης να μπορεί να αντιμετωπιστεί άμεσα από τον ιατρό ή το νοσηλευτή του σχολείου. Ιδιαίτερα για τα παιδιά που πάσχουν από σοβαρές μορφές αλλεργίας (φαρμακευτική, τροφική, ή αλλεργία σε τσιμπήματα εντόμων), κάτι τέτοιο κρίνεται απαραίτητο.

Τέλος, θα ήθελα να αναφέρω μερικά αποτελέσματα ερευνών, τα οποία θα μας δώσουν μία γενική εικόνα των ποσοστών αλλεργίας στα παιδιά. Σύμφωνα λοιπόν με έρευνες, 1 στα 4 παιδιά πάσχει από κάποια αλλεργία, 1 στα 8 παιδιά έχει άσθμα, ενώ 5 στα 100 έχουν τροφική αλλεργία.
Όμως, με την κατάλληλη ιατρική φροντίδα και την πλήρη συνεργασία σχολείου, οικογένειας και ιατρού, όλα θα είναι υπό έλεγχο, χωρίς να υπάρχει λόγος ανησυχίας.




Το άρθρο μου μπορείτε να διαβάσετε και στο iatropedia, κάνοντας κλικ εδώ.

Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014

Το φαρμακείο των διακοπών

Όπως αναφέραμε και στο προηγούμενο άρθρο, οι αλλεργικοί (και όχι μόνο), ειδικά την περίοδο των διακοπών, θεωρείται απαραίτητο να είναι εφοδιασμένοι, πέρα των άλλων φαρμάκων, και με αυτά που αφορούν τις αλλεργίες τους.



Πιο συγκεκριμένα, το φαρμακείο των διακοπών θα πρέπει να περιέχει:

1. Αντιϊσταμινικές αλοιφές
2. Κορτιζονούχες αλοιφές
3. Αντιϊσταμινικά χάπια (ή σιρόπι)


4. Κορτιζονούχα χάπια (ή σταγόνες)
5. Ένεση κορτιζόνης
6. Ένεση αδρεναλίνης


7. Βρογχοδιασταλτικά spray (εισπνεόμενα)
8. Αντιϊσταμινικό κολλύριο
9. Κορτιζονούχο κολλύριο
10. Ρινικά spray (αντϊισταμινικά και κορτιζονούχα)

Εάν έχουμε τα φάρμακα αυτά μαζί μας, θεωρητικά είμαστε ασφαλείς, εφόσον τα χρησιμοποιούμε όταν πρέπει και όπως μας έχει εξηγήσει ο ιατρός μας.

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Καλοκαιρινές Αλλεργίες

Οι αλλεργίες του καλοκαιριού αφορούν το δέρμα (ηλιακή κνίδωση, κνίδωση εκ ψύχους και χολινεργική, φωτοαλλεργία, κλπ.), τα τσιμπήματα εντόμων (σφήκες, κουνούπια, κλπ.), τις τροφικές αλλεργίες (θαλασσινά, φρούτα, κλπ.).

Στο σημερινό άρθρο, θα ασχοληθούμε ειδικότερα με κάθε μία δίνοντας χρήσιμες συμβουλές.

-Μεγάλη προσοχή απαιτείται στους αλλεργικούς στα έντομα (σφήκες, μέλισσες, κουνούπια, αλογόμυγες, αράχνες, κ.ο.κ.), ενώ θα πρέπει οι ασθενείς μας να έχουν μαζί τους τα φάρμακά τους όπως την ενέσιμη αδρεναλίνη, την ένεση κορτιζόνης, τα αντιϊσταμινικά χάπια τους και τις διάφορες αλοιφές τους (κορτιζόνη, αντιϊσταμινική, καθώς και τα διάφορα εντομοαπωθητικά για τα κουνούπια).

-Καλό θα είναι να μη φορούν πολύχρωμα ρούχα και καπέλα με λουλούδια για να μην προσελκύουν τα έντομα. Επίσης να μη φορούν έντονα αρώματα και να αποφεύγουν να τρώνε στην εξοχή (picnic), καθώς και να μη πειράζουν τα έντομα, ειδικά το απόγευμα με τη ζέστη, αφού είναι κουρασμένα και επιτίθενται πιο εύκολα.


-Όσον αφορά στο θαλάσσιο μπάνιο, απαιτείται προσοχή και στις μέδουσες, οι οποίες πολλές φορές δημιουργούν ακόμη και σοβαρά προβλήματα στους ευαίσθητους κολυμβητές. Ένα άλλο θέμα, πιο σπάνιο, αποτελούν και οι θαλάσσιες ανεμώνες καθώς και τα διάφορα ψάρια που έχουν δηλητήριο (δράκαινες, σκορπίνες, κλπ.). Σ'αυτές τις περιπτώσεις, ακολουθείται η ίδια αγωγή όπως και στα έντομα, δηλαδή αντιϊσταμινικές αλοιφές, κορτιζόνη, χάπια και μέχρι και ενέσεις, αν κάποιος είναι πολύ αλλεργικός.

Μέδουσα 
Θαλάσσια ανεμώνη

-Κατά τη διάρκεια του θαλάσσιου μπάνιου καλό θα είναι να είναι πολύ προσεκτικοί οι ασθενείς με αλλεργία στο κρύο (cold urticaria), διότι οι πολύ ευαίσθητοι στο κρύο νερό μπορεί να παρουσιάσουν αλλεργικό shock μέσα στο νερό και να πνιγούν, λόγω της μαζικής έκθεσης του σώματός τους στο κρύο νερό.


-Βγαίνοντας από τη θάλασσα, θα πρέπει να προσέξουν τον ήλιο, ειδικά τα άτομα που παρουσιάζουν φωτοευαισθησία ή έχουν φωτοαλλεργία. Υπάρχουν φάρμακα όπως τα αντιβιοτικά και άλλα όπως οι τετρακυκλίνες, τα οποία με την έκθεση στον ήλιο προκαλούν φωτοαλλεργία. Σ'αυτό το σημείο, θα ήθελα να επισημάνω ότι ακόμη και οι αντιϊσταμινικές αλοιφές που βάζουμε στα τσιμπήματα εντόμων, με τον ήλιο μπορεί να δημιουργήσουν φωτοδερματίτιδα.

-Να προσέξουν οι αλλεργικοί τα μέταλλα (ειδικά στα faux bijoux), διότι με τον ιδρώτα και τη ζέστη προκαλούν δερματίτιδα (στο περιλαίμιο από κάποια αλυσίδα, ή στον καρπό από κάποιο λουράκι π.χ.).


-Επιπλέον, στις αλλεργίες του καλοκαιριού μπορεί να συμπεριληφθεί και η χολινεργική κνίδωση (ή αλλεργία στη ζέστη).

-Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τους αλλεργικούς στα τρόφιμα, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν πάντα μαζί τους τα απαραίτητα φάρμακα, ειδικά τώρα που ευνοείται η κατανάλωση φρούτων και θαλασσινών.


-Μπορεί οι αλλεργίες στις γύρεις να κυριαρχούν την άνοιξη, αλλά και το καλοκαίρι έχουμε αναπνευστικές αλλεργίες (ρινίτιδα/άσθμα) που οφείλονται στους μύκητες (π.χ. alternaria), ή στα ακάρεα της οικιακής σκόνης. Ειδικά στα νησιά μας, λόγω της υγρασίας, έχουμε υψηλά ποσοστά ρινίτιδος και άσθματος.

-Επίσης, το καλοκαίρι έχουμε και τις γύρεις των φυτών που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα, όπως η αρτεμησία (αψιθιά), το χορτάρια βερμούδα (αγριάδα), κλπ.

-Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα δηλητηριώδη ζώα όπως τα φίδια, τις αράχνες, τους σκορπιούς, από τα οποία αν τσιμπηθεί κάποιος, ακόμη και αν δεν είναι αλλεργικός, μπορεί να κινδυνεύσει. Γι'αυτό, αφού του δώσουμε κάποιο αντιϊσταμινικό, την κορτιζόνη, ακόμα και την αδρεναλίνη, θα πρέπει τάχιστα να τον πάμε στο πλησιέστερο νοσοκομείο για τα περαιτέρω (αντιοφικό ορό, και λοιπή υποστηρικτική αγωγή).

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Αλλεργία: Θεραπεία, πρόληψη και αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών.

Θεραπεύονται οι αλλεργίες;
Το ερώτημα αυτό απασχολεί όλους τους ασθενείς με κάθε μορφής αλλεργία. 
Χρειάζεται πράγματι θεραπεία ο αλλεργικός; Διότι κατά βάσει ο αλλεργικός δεν είναι ασθενής. Αυτό σημαίνει ότι για να νοσήσει πρέπει να έλθει σε επαφή με την αλλεργιογόνο ουσία.

Ξεκινώντας λοιπόν τη συζήτηση αυτή, θα πρέπει να θεωρήσουμε το αλλεργικό άτομο υγιές κατά βάσει. Για να προχωρήσουμε στη θεραπεία θα πρέπει πριν να προσδιορίσουμε τα διάφορα είδη της αλλεργίας, ξεκινώντας με την αναπνευστική (δηλ. αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα και ίσως μαζί και επιπεφυκίτιδα), την τροφική, τη δερματική (κνίδωση, έκζεμα, αγγειοοίδημα) και τη σοβαρότερη μορφή, τη συστηματική αναφυλαξία, όπου εκεί το άτομο μπορεί να κινδυνεύσει αρκετές φορές. Επίσης, άλλη σοβαρή μορφή αλλεργίας προκαλούν τα τσιμπήματα εντόμων (από μέλισσες, σφήκες, κλπ), ενώ ακόμα υπάρχει και η φαρμακευτική αλλεργία, αλλά και διάφορες άλλες άτυπες μορφές αλλεργικής αντίδρασης (π.χ. στο κρύο, στη ζέστη, στο νερό, κλπ).

Σαν αρχή μας λοιπόν θεωρούμε ότι ο αλλεργικός ασθενής είναι φυσιολογικός μέχρι να έλθει σε επαφή με τον αλλεργιογόνο παράγοντα.

Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι οι πιο επικίνδυνες και ίσως και θανατηφόρες αντιδράσεις, είναι στα τσιμπήματα των εντόμων, στη φαρμακευτική αλλεργία και στην τροφική, με σημαντικότερη όλων τη συστηματική αναφυλαξία, όπου εκεί συμμετέχουν πολλά συστήματα του οργανισμού, με αποτέλεσμα την εμφάνιση του αλλεργικού shock και του οιδήματος λάρυγγος και τελικά την κατάληξη του ατόμου. 
Εδώ ακριβώς επεμβαίνουμε με επείγοντα φαρμακευτικά μέσα, όπως χορήγηση αδρεναλίνης άμεσα, και κορτιζόνης ενδομυϊκά ή ενδοφλέβια, με σκοπό την επαναφορά στη ζωή του αλλεργικού (όπως το δηλώνει και η λέξη «αναφυλαξία», ο Θεός φύλακας σε επαναφέρει στη ζωή).

(ένεση αδρεναλίνης)

Όσον αφορά στην αναπνευστική αλλεργία (δηλ. τη ρινίτιδα, το άσθμα), η θεραπεία πρέπει να αρχίσει εγκαίρως, εφ’ όσον το αίτιο δεν μπορεί να αποφευχθεί (οι γύρεις της ατμόσφαιρας δηλαδή – θα αποφευχθούν μόνο αν το αλλεργικό άτομο κλειστεί σε ιδανικό περιβάλλον, όπερ αδύνατον). Τότε χρειάζεται η συμπληρωματική θεραπεία με αντιϊσταμινικά χάπια ή κορτιζόνη σε ρινικά spray ή στοματικά, διάφορα προληπτικά spray όπως χρωμογλυκικό νάτριο και τα νεότερα αντιλευκοτριενικά χάπια. 

(εισπνεόμενο spray)
Όλα αυτά αφορούν ένα ήπιο άσθμα, ενώ ένα μεσαίας βαρύτητας, θα χρειαστεί και ενέσιμο ή υπογλώσσιο ανοσοθεραπεία (απευαισθητοποίηση). Αυτή η θεραπεία ονομάζεται αιτιολογική, δηλαδή αφού βρούμε το αίτιο, τότε υποβάλλουμε τον ασθενή σε απευαισθητοποίηση με π.χ. τη γύρη της ελιάς ή την παριετάρια, τα ακάρεα, κλπ.
Η αιτιολογική θεραπεία είναι πολύ διαδεδομένη μεταξύ των αλλεργιολόγων παγκοσμίως, διότι τροποποιεί την ανοσιακή απάντηση του οργανισμού με σκοπό την πιο μόνιμη θεραπεία, η οποία πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένο αλλεργιολόγο και διαρκεί 3-5 χρόνια με πολύ καλή ανταπόκριση – βέβαια γι’ αυτήν πρέπει να επιλεγούν οι κατάλληλοι ασθενείς (θετικοί σε λίγα αλλεργιογόνα, συνεργάσιμοι, χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας όπως καρκινοπαθείς ή με σοβαρή καρδιοπάθεια). Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι δεν υπάρχει ακόμη τέλεια θεραπεία.
Τελευταία, σαν θεραπεία του άσθματος έχει προστεθεί και η ουσία omalizumab, με πολύ καλά αποτελέσματα, η οποία τελευταία έχει λάβει ένδειξη και για σοβαρές κνιδώσεις επιλεκτικά, βάσει κάποιων κριτηρίων.
Η ειδική απευαισθητοποίηση ενδείκνυται για τη θεραπεία της σοβαρής αλλεργίας σε υμενόπτερα (σφήκες, μέλισσα) με υψηλά ποσοστά επιτυχίας.

Το κλειδί της επιτυχίας στη θεραπεία ενός ασθενούς είναι ο συνδυασμός της καλής συνεργασίας με το γιατρό με σκοπό την πρόληψη, τη συμπτωματική και αιτιολογική θεραπεία.
_______________________

  Συνεχίζοντας τις βασικές αρχές μας για τη θεραπεία των αλλεργιών:

1. Θα πρέπει να έχουμε στόχο την επιβίωση του αλλεργικού από επερχόμενο αλλεργικό shock είτε από τσίμπημα εντόμου (π.χ. μέλισσα/σφήκα, κλπ), είτε από φαρμακευτικό/τροφικό σοβαρό αλλεργικό επεισόδιο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις που είναι διεγνωσμένες, θα πρέπει ο ασθενής να έχει μαζί του την αυτόματη ένεση αδρεναλίνης προς άμεση χρήση, και παράλληλα αν μπορεί, να κάνει μόνος του (αφού έχει εκπαιδευτεί) την ένεση κορτιζόνης (ενδομυϊκή ή ενδοφλέβια),

(ένεση κορτιζόνης)

ενώ επίσης θα πρέπει να λάβει από το στόμα ένα χάπι αντιϊσταμινικό.
Αν τα κάνει όλα αυτά, μετά θα πρέπει να πάει στα επείγοντα κάποιου νοσοκομείου ή κέντρου υγείας για μερικές ώρες προς παρακολούθηση.

2. Ο αλλεργικός πρέπει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης αν δύναται (αποφυγή υπόπτων φαρμάκων/τροφών, κλπ), να υποβληθεί στην ειδική θεραπεία (ανοσοθεραπεία/απευαισθητοποίηση) όσον αφορά στην αλλεργική ρινίτιδα και το άσθμα που οφείλονται στις γύρεις των φυτών, τα ακάρεα, τους μύκητες, τα ζώα, κλπ.
Ένας που έχει αλλεργική ρινίτιδα, θεωρείται σκόπιμο να αρχίσει ανοσοθεραπεία με σκοπό την πρόληψη του αλλεργικού - βρογχικού άσθματος, ακόμη και αν έχει ήπια συμπτώματα και δεν μπορεί να αποφύγει τα αλλεργιογόνα (π.χ. τις γύρεις). 
Το κόστος της θεραπείας σε χρήμα και χρόνο είναι πολύ ευνοϊκότερο από το να έχει κρίσεις αναπνευστικής αλλεργίας (π.χ. άσθματος), με εισαγωγές στα επείγοντα, απώλεια ωρών εργασίας και σχολικών ωρών για τα παιδιά, ειδικά τον Μάϊο-Ιούνιο που έχουν εξετάσεις, με συνέπεια την κακή απόδοση σε αυτές, την εποχή δηλαδή της έντονης ανθοφορίας για την Ελλάδα.

Πρέπει ένας αλλεργιολόγος να λαμβάνει υπ'όψιν και την ποιότητα ζωής του ασθενούς του, καθώς βάσει του Π.Ο.Υ,  "Η υγεία είναι η κατάσταση της πλήρους σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας και όχι μόνο η απουσία ασθένειας ή αναπηρίας".