Τρίτη 17 Απριλίου 2012

Μύκητες και Αλλεργία

Οι μύκητες είναι φυτικοί οργανισμοί που τα σπόρια τους καλύπτουν την επιφάνεια της γης, ειδικά την περιοχή του Ισημερινού. Εκτός των άλλων, οι μύκητες δημιουργούν και αλλεργίες, ειδικά από τις πρωτεΐνες τους, στη μύτη, τα μάτια και τον πνεύμονα (αλλεργική επιπεφυκίτιδα-ρινίτιδα-άσθμα). Εν τούτοις, παρά την υψηλή συγκέντρωση στην ατμόσφαιρα, στην αλλεργιολογία, η σπουδαιότης των είναι μικρότερη των γύρεων. Οι σημαντικότεροι αλλεργιογόνοι μύκητες είναι οι: alternaria, cladosporium, penicillium, και phoma. Γενικώς οι μύκητες είναι παράσιτα φυτικών και ζωικών οργανισμών και αναπτύσσονται στα φύλλα των φυτών και το οργανικό χώμα. Οι υψηλές συγκεντρώσεις σπορίων μυκήτων παρατηρούνται κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου. Για την ανάπτυξή τους απαιτούν αυξημένη υγρασία. Αφθονούν οι σπόροι των μυκήτων σε ξηρή ατμόσφαιρα. Ο σπουδαιότερος μύκητας για την αλλεργιολογία είναι ο alternaria, του οποίου οι συγκεντρώσεις στον αέρα είναι περί τα 500-1000 σπόρια ανά κυβικό μέτρο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και δημιουργεί πολλές φορές άσθμα. Για το συγκεκριμένο μύκητα, αφού γίνει διάγνωση με τα αλλεργικά test ή τις εξετάσεις αίματος (rast) και διαπιστωθεί η αλλεργία, υπάρχει επιτυχής θεραπεία με απευαισθητοποίηση (με εμβόλια ή υπογλώσσιες σταγόνες).

Τρίτη 10 Απριλίου 2012

Οι σπουδαιότεροι αλλεργιογόνοι μύκητες






Alternaria














Aspergillus fumigatus














Cladosporium















Stemphylium botryosum











Penicillium conidiophores














Epicoccum purpurascens













Mucor mucedo










Aureobasidium pullulans












Candida albicans















Phoma betae














Curvularia lunata












Fusarium moniliforme











Helminthosporium halodes














Mucor racemosus
















Penicillium notatum
















Trichoderma viride













Botrytis cinerea











Rhizopus nigricans

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012

Πώς θεραπεύονται οι αλλεργίες;

  Οι αλλεργίες κατατάσσονται σε πολλά είδη. Πρώτον, υπάρχει η αναπνευστική αλλεργία (αλλεργική ρινίτιδα, αλλεργική επιπεφυκίτιδα, αλλεργικό-βρογχικό άσθμα). Δεύτερον, η τροφική αλλεργία. Τρίτον, η φαρμακευτική αλλεργία. Τέταρτον, η αλλεργία σε υμενόπτερα (σφήκες, μέλισσες). Τέλος, υπάρχουν οι φυσικές αλλεργίες, δηλαδή αυτές που προκαλούνται από φυσικούς παράγοντες (ήλιος, κρύο, νερό, ζέστη, υγρασία, θάλασσα, κλπ.) και οι δερματικές (κνίδωση, έκζεμα, ατοπική δερματίτιδα, κλπ.). Αυτές είναι οι βασικότερες. Ωστόσο, υπάρχουν αρκετά ακόμα είδη αλλεργίας.
  Όσον αφορά τη θεραπεία της αναπνευστικής αλλεργίας, ανεξαρτήτως αιτίου, αυτή είναι συμπτωματική (εισπνεόμενα βρογχοδιασταλτικά και κορτιζονούχα, αντιισταμινικά, αντιλευκοτριενικά, κλπ.). Αφού διαπιστώσουμε το αίτιο με τα αλλεργικά-δερματικά test και τα rast, υπάρχει και η θεραπεία της απευαισθητοποίησης με υπογλώσσιες σταγόνες ή χάπια και με ενέσιμο ανοσοθεραπεία. Αυτή η μορφή ανοσοθεραπείας είναι αιτιολογική και η πλέον ριζική με σημαντικά αποτελέσματα που πλησιάζουν το 80% βελτίωσης των συμπτωμάτων. Ένας συνδυασμός των ανωτέρω θεραπειών την εποχή της κρίσεως, θα έχει τα καλύτερα αποτελέσματα. Η ανοσοθεραπεία είναι μακροχρόνια, ολοετής ή εποχιακή, ανάλογα με το αίτιο. Στην αρχή γίνεται κάθε εβδομάδα (η ενέσιμος) και μετά σταδιακά αραιώνεται κάθε 20-30 ημέρες. Αντιθέτως, τα χάπια και οι σταγόνες λαμβάνονται ημερησίως ή εβδομαδιαίως και στο περιβάλλον του ασθενούς.
   Όσο για τις υπόλοιπες αναφερθείσες αλλεργίες:
-Η ανοσοθεραπεία στα υμενόπτερα είναι θεραπεία εκλογής. Έχει αποτελεσματικότητα που πλησιάζει το 98%.
-Η φαρμακευτική απευαισθητοποίηση γίνεται σε ειδικό περιβάλλον νοσοκομείου και απαιτεί προσοχή.
-Για τις φυσικές αλλεργίες η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη (αποφυγή αλλεργιογόνου παράγοντα).

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

Αλλεργική Επιπεφυκίτιδα

Την εποχή της ανοίξεως η αλλεργική επιπεφυκίτις συνυπάρχει συνήθως με τη ρινίτιδα και το άσθμα. Η συχνότητα της νόσου στο γενικό πληθυσμό μπορεί να φτάσει και το 25%. Η αλλεργική επιπεφυκίτιδα εκδηλώνεται με φαγούρα στα μάτια, δάκρυσμα, αίσθημα καύσου και νυγμών, φωτοφοβία, ερυθρότητα και οίδημα στα βλέφαρα. Τα δάκρυα συνήθως είναι υδαρή και διάφανα, ενίοτε όμως γίνονται βλεννοπυώδη και πυώδη. Ο ασθενής αισθάνεται πολλές φορές σαν να έχει σκόνη στο μάτι του. Αν υπάρχει υποψία αλλεργικής επιπεφυκίτιδος, συνίσταται να γίνουν τα αλλεργικά-δερματικά test (prick), τα οποία μας διευκρινίζουν το αίτιο και καθορίζουν το χρόνο που θα διαρκέσει η νόσος.